Kategoria:Gwiazdy stałe: Różnice pomiędzy wersjami

Z Baza horoskopów Polskiego Towarzystwa Astrologicznego
Skocz do: nawigacja, szukaj
Linia 1: Linia 1:
Gwiazdy stałe
+
'''Gwiazdy stałe'''
 +
 
  
 
Do zamieszczonych rekordów w Bazie horoskopów PTA dodaliśmy kategorię „Gwiazdy stałe”, ponieważ to ważny czynnik astrologicznej analizy, bez którego trudno sobie wyobrazić kompletną interpretację horoskopu. W astrologii tradycyjnej gwiazdy stałe mają znaczenie w szczególności, jeśli znajdują się w koniunkcji z osiami horoskopu, zwłaszcza gdy są na ascendencie lub medium coeli, a także w koniunkcji ze Światłami, Słońcem i Księżycem, oraz ich dyspozytorami. Zwykle przyjmuje się orbę 1-2°, lecz w przypadku gwiazd pierwszej jasności (Aldebaran, Syriusz, Spika) czasami się rozszerza do 3-4° lub nawet więcej.
 
Do zamieszczonych rekordów w Bazie horoskopów PTA dodaliśmy kategorię „Gwiazdy stałe”, ponieważ to ważny czynnik astrologicznej analizy, bez którego trudno sobie wyobrazić kompletną interpretację horoskopu. W astrologii tradycyjnej gwiazdy stałe mają znaczenie w szczególności, jeśli znajdują się w koniunkcji z osiami horoskopu, zwłaszcza gdy są na ascendencie lub medium coeli, a także w koniunkcji ze Światłami, Słońcem i Księżycem, oraz ich dyspozytorami. Zwykle przyjmuje się orbę 1-2°, lecz w przypadku gwiazd pierwszej jasności (Aldebaran, Syriusz, Spika) czasami się rozszerza do 3-4° lub nawet więcej.
  
  
Wykorzystana literatura do opisu gwiazd (w j. polskim)  
+
Literatura przedmiotu (w j. polskim)  
 +
 
 +
 
 +
1. [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/101-gwiazdy-stale-r-ebertin-g-hoffmann R. Ebertin, G. Hoffmann, ''Gwiazdy stałe'', przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. III, Warszawa 2014].
 +
 
 +
2. V. E. Robson, ''Gwiazdy stałe w astrometeorologii'', przeł. A. Rolka-Piotrowska, [w:] [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/90-zasady-astrometeorologii-h-s-green H. S. Green, ''Zasady astrometeorologii'', przeł. M. Krukowska, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. II, Warszawa 2014, s. 65-73].
  
 +
3. [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/122-klasyczna-interpretacja-horoskopu-erik-van-slooten E. van Slooten, ''Klasyczna interpretacja horoskopu'', przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. IV, Warszawa 2014, s. 31-32].
  
1. [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/101-gwiazdy-stale-r-ebertin-g-hoffmann|R. Ebertin, G. Hoffmann, Gwiazdy stałe, przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. III, Warszawa 2014].
+
4. J. Frawley, ''Rzeczywista astrologia'', przeł. J. Brudzewski, Wyd. KOS, Katowice 2010, s. 284-285.
 
2. V. E. Robson, Gwiazdy stałe w astrometeorologii, przeł. A. Rolka-Piotrowska, [w:] [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/90-zasady-astrometeorologii-h-s-green|H. S. Green, Zasady astrometeorologii, przeł. M. Krukowska, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. II, Warszawa 2014, s. 65-73].  
 
  
3. [http://www.astrolog.org.pl/pl/biblioteka/biblioteka-pta/122-klasyczna-interpretacja-horoskopu-erik-van-slooten|E. van Slooten, Klasyczna interpretacja horoskopu, przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. IV, Warszawa 2014, s. 31-32].    
+
5. J. Frawley, ''Podręcznik astrologii horarnej'', przeł. P. i L. Męcińscy, Wyd. Futurarium, s. 119-124.
  
4. E. Pittich, D. Kalmancok, Niebo na dłoni, Wiedza Powszechna, Warszawa 1988.
+
6. E. Pittich, D. Kalmancok, ''Niebo na dłoni'', Wiedza Powszechna, Warszawa 1988.

Wersja z 22:07, 21 maj 2016

Gwiazdy stałe


Do zamieszczonych rekordów w Bazie horoskopów PTA dodaliśmy kategorię „Gwiazdy stałe”, ponieważ to ważny czynnik astrologicznej analizy, bez którego trudno sobie wyobrazić kompletną interpretację horoskopu. W astrologii tradycyjnej gwiazdy stałe mają znaczenie w szczególności, jeśli znajdują się w koniunkcji z osiami horoskopu, zwłaszcza gdy są na ascendencie lub medium coeli, a także w koniunkcji ze Światłami, Słońcem i Księżycem, oraz ich dyspozytorami. Zwykle przyjmuje się orbę 1-2°, lecz w przypadku gwiazd pierwszej jasności (Aldebaran, Syriusz, Spika) czasami się rozszerza do 3-4° lub nawet więcej.


Literatura przedmiotu (w j. polskim)


1. R. Ebertin, G. Hoffmann, Gwiazdy stałe, przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. III, Warszawa 2014.

2. V. E. Robson, Gwiazdy stałe w astrometeorologii, przeł. A. Rolka-Piotrowska, [w:] H. S. Green, Zasady astrometeorologii, przeł. M. Krukowska, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. II, Warszawa 2014, s. 65-73.

3. E. van Slooten, Klasyczna interpretacja horoskopu, przeł. E. Wojtyś, Biblioteka Polskiego Towarzystwa Astrologicznego, t. IV, Warszawa 2014, s. 31-32.

4. J. Frawley, Rzeczywista astrologia, przeł. J. Brudzewski, Wyd. KOS, Katowice 2010, s. 284-285.

5. J. Frawley, Podręcznik astrologii horarnej, przeł. P. i L. Męcińscy, Wyd. Futurarium, s. 119-124.

6. E. Pittich, D. Kalmancok, Niebo na dłoni, Wiedza Powszechna, Warszawa 1988.